အမွတ္မထင္ ျပဳမိတတ္သည့္ကံက ေပးတဲ့ဆုိးက်ိဳး

0

လူသည္ ေပ်ာ္ခ်င္၏။ ေပ်ာ္တတ္၏။ ေနာက္ခ်င္ ေျပာင္ခ်င္စိတ္ရွိ၏။ တစ္ခါတစ္ရံ သူတစ္ပါး ဒုကၡေရာက္ေနသည္ကုိပင္ ေပ်ာ္စရာဟုထင္မွတ္ကာ တဝါးဝါး တဟားဟားရယ္ေမာခ်င္တတ္၏။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ရယ္ေမာရုံမွ်မကပဲ ဒုကၡေရာက္ေနသူကုိပင္ သေရာ္ ေျပာင္ေလွာင္မိတတ္ၾက၏။ ထုိအျပဳအမူမ်ားသည္ အမွတ္မထင္ ျပဳမိတတ္သည့္ အကုသုိလ္ကံမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။

ထုိကံမ်ားေၾကာင့္ ရရွိသည့္ ဆုိးက်ဳိးတရား မ်ားမွာလည္း မေသးလွေပ။ ကုိယ္တုိင္ၾကဳံေတြ႕ဖူးတဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေလးတစ္ခုကုိသတိရမိပါတယ္။ အဲဒါဘာလဲလုိ႔ဆုိေတာ့ ဦးဇင္းတုိ႔ နုိင္ငံျခားပညာသင္မထြက္ခင္ စာသင္တုိက္တစ္ခုမွာ ေနစဥ္အခါက စကားထစ္တဲ့ ဦးဇင္းတစ္ပါးႏွင့္ေတြ႕ဆုံဖူးပါတယ္။ အဲဒီဦးဇင္းရဲ႕ဆြမ္းခံအိမ္က ဒကာၾကီးတစ္ေယာက္က စကားထစ္တဲ့ဦးဇင္းကုိ ေနာက္ခ်င္စိတ္နဲ႔ အဲဒီဦးဇင္းလုိပဲ စကားထစ္ေအာင္ ေျပာင္ျပီးေျပာပါတယ္။ တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္ၾကာလာေတာ့ စကားထစ္တဲ့ ဦးဇင္းက စကားမထစ္ေတာ့ပဲ ေျပာင္ေလွာင္မိတဲ့ ဒကာၾကီးမွာ စကားထစ္တဲ့ အက်ဳိးကုိလက္ေတြ႕ခံစားရလုိက္ပါတယ္။ ဒါက အမွတ္မထင္ျပဳမိလုိက္တဲ့ အကုသုိလ္ကံရဲ႕ဆုိးက်ဳိးေလးတစ္ခုပါ။

ေနာက္တစ္ခုက်ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္ ေမြးရာပါ ေျခေထာက္ေထာ့နဲ႔နဲ႔ ေရာဂါေဝဒနာကုိခံစားေနရတဲ့ ဦးဇင္းတစ္ပါးကုိလည္း ၾကဳံဖူးပါတယ္။ အဲလုိပဲ ဒကာတစ္ေယာက္က ဦးဇင္းေလးလမ္းေလွ်ာက္တာကုိ ပ်က္ရယ္ျပဳပါတယ္။ မ်ားမၾကာမီမွာပဲ အဲဒီျပက္ရယ္ျပဳတဲ့ ဒကာၾကီးရဲ႕ ဇနီးက သမီးေလးတစ္ဦးေမြးဖြားပါတယ္။ အဲဒီကေလးမွာ ေမြးရာ ဦးဇင္းေလးရဲ႕ညာဘက္ ေျခေထာက္လုိပဲ မစြမ္းမသန္ေလးျဖစ္ေနပါတယ္။ တုိက္ဆုိင္တာမ်ဳိးမဟုတ္ပဲ ဒကာရဲ႕ ျပက္ရယ္ျပဳလုိက္တဲ့ အကုသုိလ္ကံ ဒီဘဝမွာ သူမခံစားရေပမယ့္ သူရဲ႕ ေသြးသားေတာ္စပ္တဲ့ ကေလးမွာသြားျပီးခံစားရတာကုိေတြ႕ဆုံဖူးခဲ့တာပါ။ အမွတ္မထင္ျပဳလုပ္မိတဲ့ အကုသုိလ္ကံရဲ႕ ဆုိးက်ဳိးဟာ ျပန္ျပီးေပးဆပ္လုိက္ရတာက ပုိျပီးၾကီးမားတယ္လုိ႔ဆုိရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အားလုံးေသာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားလည္း သူတစ္ပါး ဒုကၡေရာက္ေနသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ပါက ေျပာင္ေလွာင္ျခင္းမ်ဳိးေတြ မျဖစ္ေအာင္ထိန္းသိမ္းေစခ်င္ျပီး ထုိဒုကၡေရာက္ေနသူကုိ သနားကရုဏာ စိတ္မ်ဳိးေမြးသင့္ပါတယ္။ သူတစ္ပါးရဲ႕အားနည္းခ်က္ကုိ ၾကည့္ျပီးေျပာင္ေလွာင္တာမ်ဳိး မျဖစ္ေအာင္လည္း ထိန္းသိမ္းေစခ်င္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မထိန္းမိပဲ အမွတ္မထင္ျပဳမိလုိက္ပါက ဒီဘဝ အက်ဳိးမေပးေသာ္လည္း ေနာင္ဘဝမွာ အက်ဳိးေပးမွာပါ။ ဒါကုိ ဝဋ္လည္တယ္လုိ႔ဆုိရမွာပါ။

ဝဋ္ဆုိတဲ့အရာဟာ ဦးဇင္းတုိ႔ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔လုိ ပုထုဇဥ္မွမက ရဟႏၲာ၊ ျမတ္စြာဘုရားအပါအဝင္ မည္သုိ႔ေသာ ပုဂၢဳိလ္မွလြတ္ကင္းတာမရွိပါဘူး။ ျပန္ျပီးခံရစျမဲျဖစ္ပါတယ္။ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ၾကီးဟာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ လက္ဝဲေတာ္ရံၾကီးျဖစ္လင့္ကစား ဘဝတစ္ခုမွာ မိဘႏွစ္ပါးကုိ မေသမရွင္ရုိက္ခဲ့တဲ့ အကုသုိလ္ကံေၾကြးေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံးပရိနိဗၺာန္စံရမည့္ဘဝမွာေတာင္မွ ေရွာင္လုိ႔မရဘဲ ခုိးသားငါးရာရဲ႕ရုိက္ႏွက္ျခင္းကုိခံခဲ့ရတယ္ဆုိတာ အားလုံးေသာ ဗုဒၶဘာသာမ်ား သိဖူး ဖတ္ဖူးၾကမွာပါ။ ေနာက္ဆုံးဦးဇင္းတုိ႔ရဲ့ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေနတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ပင္လွ်င္ ႏုစဥ္အခါတုန္းက အမွတ္မထင္ျပဳမိခဲ့တဲ့ အကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ ဝိပါတ္ေတာ္(၁၂)ပါးနဲ႔ ေနာက္ဆုံးပရိနိဗၺာန္စံတဲ့အထိ ေပးဆပ္ခဲ့ရတယ္ဆုိတာ သိျပီးျဖစ္မွာပါ။ ေျပာလုိတာက သူတစ္ပါးဆင္းရဲဒုကၡကုိျဖစ္ေစ၊ သူတစ္ပါးအားနည္းခ်က္ကုိျဖစ္ေစ၊ ကုိယ့္ရဲ႕ဒုကၡမျဖစ္ေအာင္၊ ကုိယ့္ရဲ႕အားနည္းခ်က္မျဖစ္ေအာင္ အမွတ္မထင္ျပဳမိတတ္တဲ့ကံကုိ မျပဳလုပ္မိေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေစခ်င္တာပါ။ အမွတ္မထင္ျပဳလုိက္မိသည့္ကံဆုိေပမယ့္ တနင့္တပုိး ကုိယ္က်ိဳးနဲေအာင္ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရတာမ်ိဳးပါ။ ဒီလုိေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ကံကုိ အသက္ထက္ဆုံးမျပဳလုပ္မိေအာင္ သတိတရားနဲ႔ထိန္းသိမ္းေစခ်င္တဲ့ဆႏၵနဲ႔ အသိေပး ေရးသားလုိက္ရပါတယ္။

အားလုံး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

အရွင္ဝိမလဝံသ (နာလႏၵာတကၠသုိလ္)

Leave a Reply